Ένα αλληγορικό παραμύθι… (Μαριάννα Βεριγάκη)

«Η Ψιψίνα και ο Μπούφος»

Ένα αλληγορικό παραμύθι…

Ο Μπούφος

Μια φορά κι έναν καιρό, τα παραμύθια ξεκινούσαν κάπως έτσι. Στην εποχή που ζει ο ήρωάς μας όμως, τα παραμύθια ξεκινούν με διαπιστώσεις. Και μάλιστα δυσάρεστες.

Διαπίστωση πρώτη:  «λεφτά δεν υπάρχουν». Αλλά η διαπίστωση αυτή είναι πολύ σοβαρή και χρειάζεται επιβεβαίωση για να μη μείνει η παραμικρή αμφιβολία. Χώνει το δεξί φτερό στη δεξιά τσέπη, το αριστερό στην αριστερή, το αριστερό στη δεξιά, το δεξί στην αριστερή….Μάταια. Βγάζει πανικόβλητος την πουπουλένια καμπαρτίνα του, τι γυρνάει ανάποδα και την τινάζει με μανία. Τίποτα. Ούτε πενηνταράκι. Μέσα στην απελπισία ο Μπούφος.

Η Ψιψίνα και ο Μπούφος (Μαριάννα Βεριγάκη)

Η Ψιψίνα και ο Μπούφος στα πελάγη βγήκαν τσάρκα.

Δε διαλέξανε φρεγάτα, μα τη μπιζελί τη βάρκα.

Βούτηξαν και λίγο μέλι και λεφτά απ’ το κασέλι,

τα τυλίξαν σ’ ένα φράγκο, και τα δέσαν μ’ ένα σπάγκο.

Βγήκαν τ’ άστρα για σεργιάνι, την κιθάρα ο Μπούφος πιάνει,

και με φοβερό βιμπράτο, τραγουδάει το τσιτάτο:

«Αχ, πως λάμπεις σαν ρουμπίνι!

Αχ ψιψίνι μου!, ψιψίνι

Βρε ψιψίνι

Βρε ψιψίνι

Αχ, πως λάμπεις σαν ρουμπίνι»

Προσαρμογή για Θεατρικό: Ο Βάγιας και η Λούλα (by Jessica Chrysopsaraki)

Κατασκευές:
• Χαρτόνια σε μπιζελί χρώμα, κομμένα λωρίδες και κολλημένα μεταξύ τους ώστε να μοιάζουν με βάρκα
• Μια μάσκα κουκουβάγιας και φτερά από χαρτόνι
• Μια μάσκα γατούλας και μια ουρά αποκριάτικη
• Mια κιθάρα από χαρτόνι
• Χριστουγεννιάτικα φωτάκια τα οποία θα τοποθετηθούν σε ένα δίχτυ στο ταβάνι, πάνω από τη σκηνή και θα συνδέονται με μια πρίζα και θα παίξουν το ρόλο του ουρανού
• Δέντρα από χαρτόνι με φύλλα διαφόρων σχημάτων: κόκκινα, κίτρινα και μωβ
• Μάσκα γουρουνιού
• Χρυσό δαχτυλίδι από χαρτόνι
• Μάσκα γαλοπούλας και ουρά από χαρτόνι
• Μια χούφτα κέρματα
• Ένα φεγγάρι από χαρτόνι, ζωγραφισμένο κίτρινο
• Μια λάμπα
• Ένα κουτάλι με σύρματα ώστε να είναι μακρύ
• Βάζο γλυκό του κουταλιού
• Τάπερ με κεφτεδάκια
• Άσπρο περουκάκι για το γουρουνάκι

Γκιώνης και Γατούλα: Η Ζωή Μετά… (Λίνα Ιορδανάκη)

Με τα χρήματα που μείναν μέλητος ταξίδι πήγαν.

Στο Παρίσι, στη Γαλλία, μα τι πόλη, τι μαγεία!

Στου Λούβρου το μουσείο θαύμασαν κάθε μνημείο

Και στον Άιφελ τον πύργο ανεβήκανε για λίγο.

Μια φορά και έναν καιρό στη χώρα των Ντινγκ Ντονγκ (by Jessica Chrysopsaraki)

Μια φορά και έναν καιρό, πριν από πολύ καιρό, σε ένα σπίτι ζούσε μια οικογένεια. Ο πατέρας ήταν μυλωνάς και η μητέρα φρόντιζε το σπίτι ώστε να μη λείπει τίποτα στον άντρα της και τα τρία τους παιδιά. Όλοι βοηθούσαν στο μύλο και όλοι βοηθούσαν στις δουλειές του σπιτιού και ζούσαν ευτυχισμένοι.

Μια μέρα άκουσαν ένα θόρυβο στην αυλή και βγήκαν ανήσυχοι να δουν τι είναι. Και τι να δουν, μα μια μικρή γάτα. Τόσο μικρή που τα μάτια της ήταν ακόμα κλειστά. «Φέρ’ την μέσα στο σπίτι Μαρία» φώναξε η μητέρα στην μικρή της κόρη. «Γιώργο, πήγαινε να αρμέξεις λίγο γάλα από την αγελάδα, για να το ταΐσουμε, πετσί και κόκαλο είναι το καημένο». Και εδώ ξεκινάει η ιστορία. Και δεν είναι μια ιστορία για την οικογένεια του μυλωνά, αλλά μια ιστορία για μια Γατούλα και έναν Γκιώνη.

Ένας γκιώνης, μια γατούλα (Βενετία Καίσαρη)

Ένας γκιώνης, μια γατούλα χαιρετήσαν τη στεριά
Και με πράσινη βαρκούλα, πράσινο του αρακά,
Ξανοιχτήκαν στα βαθιά

Η ΥΨΗΛΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΥΗΣ

Τα έργα συνήθως διασκευάζονται για λόγους που καμιά σχέση δεν έχουν με την τέχνη. Για να λογοκριθούν. Για να φιλτραριστούν. Για να γίνουν πιο "κατάλληλα", "σύγχρονα", "εμπορικά", "τραβηχτικά". Για να στρογγυλέψουν οι γωνίες τους και να πάψουν να ενοχλούν. Για... για... για...

Μα αν τα κίνητρα της διασκευής βρίσκονται όλα μακριά από την τέχνη, οι τρόποι και τα όπλα της μόνο μέσα στα εργαστήρια της τέχνης υπάρχουν και λειτουργούν.

Στο φετεινό Σεμινάριο Μετάφρασης Παιδικής Λογοτεχνίας είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας και τις εμπνεύσεις μας και τις αντοχές μας στους δρόμους της διασκευής. Οι κυρίες Αποστολοπούλου Μαρία, Βεριγάκη Μαριάννα, Ιορδανάκη Ευαγγελία, Καίσαρη Βενετία, Κοκκίνου Βιργινία, Κρητικού Ματίνα, Μπούλιαρη Αγγελική, Παξινού Βαρβάρα, Παπαδοπούλου Μαρία και Πούλου Νάντια, πέρα από τις θαυμάσιες μεταφράσεις και αποδόσεις των κειμένων που δουλέψαμε στο σεμινάριο, έδωσαν και εξαιρετικές, ευφάνταστες κι αναπάντεχες διασκευές του αγαπημένου The Owl and the Pussycat. Ελπίζω όλες αυτές οι όμορφες (και για μένα πολύτιμες) δουλειές να βρουν τη θέση τους στο blog, που μας έκανε δώρο με τη νέα χρονιά η Νάντια.

Σας ευχαριστώ όλες, που με ακούσατε με τόσο ευεργετικό ενδιαφέρον και που μου δώσατε την ευκαιρία ν' ακούσω κι εγώ τη δημιουργική φαντασία σας.

Μαρία Αγγελίδου